صفحه اصلی » اختلالات سایکوتیک » اختلال سایکوتیک مشترک Shared psychotic disorder

اختلال سایکوتیک مشترک Shared psychotic disorder

در اختلال روان پریشی مشترک (Shared psychotic disorder) یک یا چند نفر در نتیجه ی رابطه ی نزدیک با فردی روان پریش که هذیانی است سیستم هذیانی پرورش می دهند. معمولا در این اختلال دو نفر درگیر هستند و اصطلاح حماقت یا جنون دو نفره برای این جفت به کار برده می شود. گاهی سه نفر یا بیشتر یا کل اعضای یک خانواده در گیر هستند.

 

برخلاف اسکیزوفرنی که بدون عامل تحریک آمیز بیرونی ایجاد می شود اختلال روان پریشی مشترک در بستری از رابطه ی نزدیک پرورش می یابد که در آن سابقه ی وابستگی بیمارگون وجود دارد. فرد غیر روان پریش گرفتار سیستم هذیانی فرد روان پریش شده و به طور برابر دچار عقیده ی غیر منطقی می شود. اگر این دو نفر جدا شوند فردی که قبلا روان پریش نبوده به احتمال زیاد به عملکرد و تفکر بهنجار بر میگردد.

این اختلال خیلی نادر است. در موارد معدودی که این اختلال تشخیص داده شده معمولا در بین اعضای یک خانواده یافت شده است. به طوری که اغلب موارد را دو خواهر تشکیل می دادند. در درجه ی بعدی فراوانی این اختلال به صورت ترکیبات مادر/فرزند,پدر/فرزند, و شوهر/ همسر است. گاهی این اختلال بین دو دوست یا عشاق یافت می شود.

تعریف.
شامل نظام هذیانی است که بین دو یا چند نفر مشترک می‌باشد؛ قبلاً اختلال پارانوئید القایی یا جنون دوتایی خوانده می‌شد.
همه‌گیرشناسی:
این اختلال نادر است؛‌در زنان و افرادی که به علت ناتوانی‌های جسمی به افراد دیگر وابسته‌اند شایع‌تر است. در ۹۵٪ موارد بیماران اعضای یک خانواده هستند و معمولاً شامل دو خواهر می‌باشند.

سبب‌شناسی:
علت این اختلال عمدتاً ‌روان‌شناختی است؛ با این حال احتمالاً یک تأثیر ژنتیکی نیز وجود دارد چون این اختلال غالباً اعضای یک خانواده را درگیر می‌کند. اعضای خانواده بیماران مبتلا به این اختلال، در معرض خطر اسکیزوفرنی قرار دارند. عوامل روان‌شناختی یا روانی – اجتماعی عبارتند از یک ارتباط اجتماعی منزوی، که در آن یک نفر سلطه‌پذیر و وابسته بوده و دیگری غالب است و دارای یک نظام روان‌‌پرشی تثبیت شده می‌باشد.
– اختلال سایکوتیک مشترک
A. در ارتباط نزدیک با شخص یا اشخاص دیگری که هذیان جا افتاده‌ای دارند، فرد نیز دچار هذیان شود.
B. محتوای این هذیان با هذیان جا افتاده آن فرد یا افراد دیگر مشابهت داشته باشد.
C. اختلال را نتوان با یک اختلال سایکوتیک دیگر (مثل اسکیزوفرنی) یا یک اختلال خلقی با خصایص سایکوتیک توجیه کرد و نیز ناشی از اثرات جسمی مستقیم یک ماده (مثلا ماده‌ای که مورد سوء‌مصرف قرار می‌گیرد. یا یک دارو) یا یک بیماری طبی عمومی نباشد.

این افراد تا حدی تماس خود را با واقعیت حفظ می‌کنند، در حالی که شخصیت سلطه‌پذیر با درماندگی و اضطراب،‌خواهان مراقبت و پذیرش توسط فرد غالب است. این دو نفر غالباً یک رابطه قویاً دو سوگرا دارند.

تشخیص، نشانه‌ها، و علائم.
هذیان‌های گزند و آسیب شایع‌ترین علامت هستند؛ تظاهر اصلی این اختلال، مشترک بودن و پذیرش کورکورانه هذیانی توسط دو نفر است. ممکن است این دو نفر برای خودکشی یا دیگرکشی توافق نمایند. میزان بهبود این اختلال متغیر است و در بعضی موارد ۱۰ تا ۴۰٪ کاهش می‌یابد. به صورت سنتی،‌باید بیمار سلطه‌پذیر را از بیمار غالب و روان‌پرشی جدا کرد؛‌نتیجه مطلوب این اقدام تقلیل سریع علائم روان‌پرشی است. در صورت برطرف شدن علائم، ممکن است بیمار سلطه‌پذیر دارای معیارهای یک اختلال روان‌پرشی دیگر،‌نظیر اسکیزوفرنی یا اختلال هذیانی باشد.
درمان:
بیماران باید از یکدیگر جدا شوند . داروهای ضدروانپریشی برای هر دو حالت سلطه پذیر و غالب بیماری مفید واقع می‌شود.

افراد مبتلا به اختلال روان پریشی مشترک به ندرت در صدد درمان بر می آیند. زیرا خود را آشفته نمی دانند. گاهی خویشاوندان یا دوستان فرد سلطه پذیر او را ترغیب می کنند درصدد درمان بر می آید.

مداخله ی موثر جدا کردن این دو نفر است که در این صورت گاهی فرد سلطه پذیر آزادانه تر می تواند به بحث منطقی درباره ی این رابطه بپردازد. در این مرحله درمان می تواند روی مسائل شخصی که به آسیب پذیری فرد نسبت به سلطه پذیر بودن مربوط می شوند متمرکز شود. درمانگر راههایی را برای تقویت کردن عزت نفس درمانجو جستجو می کند تا به این طریق از وقوع دوباره ی چنین موقعیتی جلوگیری کند.

Views All Time
Views All Time
Views Today
Views Today

این مطالب را نیز ببینید!

اختلال اسکیزوفرنی فرم

  اسکیزوفرنی فرم schizoohreniform  را گابریل لنگفلت نام گذاری کرده است .لنگفلت اختلالی را توصیف کرد …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *